نمونه اولیه بالابر زنجیر دستی را می توان به روم باستان ردیابی کرد که در کتابچه راهنمای معماری معمار ویترویوس ثبت شده است.
در قرن پانزدهم جرثقیل های بازویی در ایتالیا ظاهر شدند که مشکل فرمان را حل می کردند، اما همچنان به کار دستی متکی بودند.
اختراع موتور بخار در قرن هجدهم نیرویی را برای جرثقیل ها فراهم کرد و باعث توسعه ماشین آلات بالابر شد. بالابرهای زنجیر دستی مدرن به طور مداوم بر اساس این پایه بهبود یافته اند.
صنعت مرتبط در چین در دهه 1970 آغاز شد و کارگاه های خانوادگی متعددی برای تعمیر و نوسازی بالابرهای زنجیر دستی پدیدار شدند. در پایان دهه 1970، این تعداد به بیش از 300 شرکت انفرادی{4}}به سبک کارگاهی افزایش یافت.
در سالهای اخیر، صنعت شاهد نوآوریهای تکنولوژیکی، مانند معرفی ماژولهای کنترل هوشمند، استفاده از مواد آلیاژی جدید، و فرآیندهای تولید نوآورانه بوده است که از گلوگاههای سنتی تکنولوژیک «فقط قادر به بالا رفتن، نه پایین» شکسته شده است.
